„Przyjemność ma się do szczęścia mniej więcej tak, jak drzewo do ogrodu; nie ma ogrodu bez drzew, ale drzewa, nawet w wielkiej ilości, nie stanowią jeszcze ogrodu.”

Minęły lata od tamtego czasu. Przyjacielu mój, jaką idziesz teraz drogą na tym świecie, na którym tak często drogę wybierają drzwi, a nie człowiek? Czy jeszcze zachowałeś pamięć o Niej? Jeżeli sam się zmuszasz do tego, to czynisz ogromny błąd. Nie musisz ocalać wspomnienia – jedynym obowiązkiem człowieka jest ocalenie własnych marzeń. Chyba, że marzenia i wspomnienia są tym samym.

Nastolatki wierzą w to (i oby wierzyły jak najdłużej), że wchodzą w dorosłe życie po to, aby zmienić świat i nadać mu kształt pasujący do ich wyobrażeń. Dorośli już się przekonali, że świat ma wiele twardych reguł, a walcząc z nimi zbyt gorliwie, można sobie co najwyżej obić tyłek

Na jedno życie składa się mnóstwo malutkich żyć, każde mieszczące się w ramach jednego dnia. Że każdy dzień winno się spędzać na poszukiwaniu piękna w kwiatach i poezji, rozmowach ze zwierzętami. Że nic nie dorówna godzinom poświęconym na marzenia ani zachodom słońca, lekkiemu podmuchowi wiatru.